Ormandaki Kalpsiz Ceylan
Ormandaki Kalpsiz Ceylan kitabını elime ilk aldığımda, kapağı ve başlığı bende oldukça merak uyandırdı. Bu kitabı, takip ettiğim ve fikirlerine değer verdiğim birinin tavsiyesiyle duymuştum. Bir çocuk kitabının bu kadar övgüyle bahsedilmesi ilgimi çekmişti. Hemen sipariş verip okumak istedim.
Ancak itiraf etmeliyim ki, kitabı okumadan önce bazı soru işaretlerim vardı. Hem dış görünüşü hem de ismi itibariyle, “Bir çocuk kitabı neden bu kadar çok tavsiye edilir?” diye düşünmeden edemedim. Sıradan bir çocuk kitabı olabileceğini sanmıyor, ama tam olarak neyle karşılaşacağımı da kestiremiyordum. Bu belirsizlik ve merak, aynı zamanda bir heyecan oluşturdu içimde. Böyle duygularla kitabı okumaya başladım.
Ormandaki Kalpsiz Ceylan hakkında çok fazla detay verip kitabı henüz okumamış olanlara ipucu vermek istemem. Bu nedenle genel anlamda düşüncelerimi paylaşmak isterim. Kitap, aslında hepimizin bildiği, zamanla kalıplaşmış hale gelmiş düşünceleri yeniden ele alıyor. Bu düşünceleri sorgulamamızı sağlarken, bizi fark ettirmeden bambaşka noktalara götürüyor.
Masalın diliyle bize anlatılan bu hikâye, yaşamın doğrudan bir yansıması gibi. Okudukça masalın, kendi hayatımızın içinden bir karşılık bulduğunu hissediyoruz. Kitap boyunca duygularla mantığın iç içe geçtiğini, birbirini tamamladığını görmek mümkün. Öyle anlamlı cümlelerle karşılaştım ki, bazılarını okurken içimden “gerçekten de öyle” demekten kendimi alamadım.
Mesela şu alıntı beni derinden etkiledi:
“Sadece beklenmedik karşılaşmalar için değil, şu koca dünya birlikte sığışabilmek için de küçüktü.”
Bu cümlede, dünyanın aslında ne kadar sınırlı ama bir o kadar da paylaşılabilir bir yer olduğunu hissettim.
Bir başka alıntıysa şöyleydi:
“Zihni korkularla dolu birine korkacak bir şey olmadığını anlatmak hiç kolay değildir; korku, mantığa her zaman galip gelir.”
Bu satırlar bana, korkularımızın çoğu zaman yalnızca bizim düşüncelerimizle, onlara yüklediğimiz anlamlarla şekillendiğini hatırlattı.
Kitap, dünyanın yalnızca insana ait olmadığını; diğer canlıların da bu evrende aynı ölçüde var olduklarını incelikle hatırlatıyor. İnsanların, çevresindeki varlıklara kendi yükledikleri anlamlarla değer biçtiklerini, ardından bu değerlere ulaşmak için tüm yaşamlarını harcadıklarını gösteriyor. Böylece, kendi oluşturdukları ölçütlerle kimini fakir, kimini zengin, kimini soylu ya da yoksul diye sınıflandırdıklarını gözler önüne seriyor. Bu yönüyle kitap, çok önemli bir farkındalığa ışık tutuyor.
Kitabı okudukça, aslında doğru bildiğimiz birçok şeyin, bakış açımızı değiştirdiğimizde tamamen farklı anlamlar taşıyabileceğini fark ediyoruz. Mesela çocukluğumuzdan beri dinlediğimiz Pamuk Prenses masalını düşünelim. Pamuk Prenses’e zehirli elmayı yediren annesiyle ilgili hikâyeyi, bir de başka bir bakış açısından dinlediğimizde olayların hiç de göründüğü gibi olmayabileceğini anlıyoruz. Bu da bize, hayatta karşılaştığımız olayları yeniden düşünmemiz gerektiğini hatırlatıyor.
Daha fazla ipucu vermek istemem ama Ormandaki Kalpsiz Ceylan, iyi ki almışım, iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan biri oldu. Neden bu kadar çok tavsiye edildiğini okudukça, her satırında daha iyi anladım.
Bir masalla gerçeğin nasıl iç içe geçebileceğini, bir hikâyenin hayatın ta kendisini nasıl anlatabileceğini bu kitap çok güzel bir şekilde gösteriyor. Her ayrıntısı, her cümlesi anlam dolu. Her biri insana bir mesaj bırakıyor. Bence bu kitap, her yetişkinin mutlaka okuyup üzerinde yeniden düşünmesi gereken, tatlı ama derinlikli bir eser.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.