"Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?"
Kitapta belki beni en çok etkileyen cümle .İnsan bazı cümleleri iliklerine kadar hisseder.Bu cümle benim için öyle bir cümle.Yazarın duygu ve düşüncelerini hissederek okudum.
Kitapta ölüm öncesinin çaresizliği,ölümden sonraki yas anlatılıyor.Babalarımızın bizim ince yaramız olduğunu sezdiriyor.Babalarımız sevgiyi görmemiş ve bu nedenle evlatlarına gösterememiş en ince sızımız.
Kesinlikle okunmasını tavsiye edeceğim bir kitap olacak.Çünkü yas tutma dönemini sindirerek yaşamamız gerekiyor.Eğer bastırırsak ileride canımız daha çok acıyor.Bu kitapta yazarın ölüm öncesi mücadelesini ve ölümden sonraki yas sürecini anlamlandırarak anlattığı için herkesin kendi hayatının zor dönemlerine bir nebze ışık tutacağını düşünüyorum.