Binlerce yıllık bir kudret için, bir anlık zayıflık...
Ched Nasad;
Karanlıkaltının örümcek ağlarından örülmüş, ışıl ışıl parlayan, temiz yüzlü orman elflerinin ışıltılı ağaçlar üzerinde yükselen şehirleriyle yarışır, kadim cücelerin binlerce yıl boyunca oyup eşelediği dağ altı taş şehirlerine rakip olacak, hadi biraz abartalım, Diyarların incisi Gauntlgrym ile boy ölçüşmeye kalkacak güzellikteki şehir;
Parıldayan Ağlar Şehri;
Örümcek Kraliçe karanlıkaltının düzenbaz elflerini, entrikacı kara derili elflerini terk etti ve bunun nedenini bilmeyen drowlar harıl harıl araştırma içerisinde. Karanlık Kraliçenin yokluğunda Karanlıkaltında işler çok karışıyor.
Büyüler ve sihir, gücü elinde tutan Matron Analardan alınınca, evler arasında süren çekişme ilk kitapta okuduğumuz uzere 
Dağılma ya, dağılma iç savaşlara, bu ikinci kitapta da Parıldayan Ağlar Şehrinde topyekun bir 
Ayaklanma başlamasına neden oluyor.
Öyle sinsi bir ayaklama gerçekleşiyor ki, o güzelim Parıldayan Ağlar Şehri, birkaç düzenbaz Matron Ana'nın gazabına uğruyor.
İlk kitaptan tanıdığımız karakterler inanılmaz gelişme gösteriyor. Her birinin, becerileri doğrultusunda hikayeye yaptığı katkı inanılmaz. İlk kitapta çok sevdiğim muzip büyücümüz Pharaun, kaba tabirle "piçliklerine" devam ediyor :D Kitabın yazarı, bir önceki kitapta kurgulanan karakterleri alıp öyle güzel geliştirmiş ki, her birinin ayrı ayrı aşığı oluyorsunuz.
Thomas M. Reid, kitabın arka kapak yazısında Salvatore'un da yazdığı gibi drowların düşünce tarzına inanılmaz bir soluk getirmiş. Öyle ince dokunmuş, entrikalarla bezenmiş satırlar yok; "Acaba şimdi ne olacak?" diye hiç düşünmüyorsunuz. Katıksız bir drow hikayesi. Bir drowdan ne bekliyorsanız, alâsı gerçekleşiyor.
Ve bir şehri cehenneme, adeta bir harabeye çeviriyorlar...
... Tam da bir drowdan bekleneceği gibi.
Dağılma ya, dağılma iç savaşlara, bu ikinci kitapta da Parıldayan Ağlar Şehrinde topyekun bir Ayaklanma başlamasına neden oluyor.
Öyle sinsi bir ayaklama gerçekleşiyor ki, o güzelim Parıldayan Ağlar Şehri, birkaç düzenbaz Matron Ana'nın gazabına uğruyor.
İlk kitaptan tanıdığımız karakterler inanılmaz gelişme gösteriyor. Her birinin, becerileri doğrultusunda hikayeye yaptığı katkı inanılmaz. İlk kitapta çok sevdiğim muzip büyücümüz Pharaun, kaba tabirle "piçliklerine" devam ediyor :D Kitabın yazarı, bir önceki kitapta kurgulanan karakterleri alıp öyle güzel geliştirmiş ki, her birinin ayrı ayrı aşığı oluyorsunuz.
Thomas M. Reid, kitabın arka kapak yazısında Salvatore'un da yazdığı gibi drowların düşünce tarzına inanılmaz bir soluk getirmiş. Öyle ince dokunmuş, entrikalarla bezenmiş satırlar yok; "Acaba şimdi ne olacak?" diye hiç düşünmüyorsunuz. Katıksız bir drow hikayesi. Bir drowdan ne bekliyorsanız, alâsı gerçekleşiyor.
Ve bir şehri cehenneme, adeta bir harabeye çeviriyorlar...
... Tam da bir drowdan bekleneceği gibi.·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.