Bir solukta bitirdim ve açıkçası beni yerle bir etti, Gregor Samsa’nın bir sabah dev bir böceğe dönüşmesiyle yani kendini öyle görüp hissetmesiyle başlayan hikaye, düşündüğümden çok daha derin ve sarsıcıydı. Sadece fiziksel olarak bahsedilen bir dönüşüm değil, ailesinin ona bakışı ve toplumun tepkisi üzerinden insanın yalnızlığı, değersizleşme korkusu ve yabancılaşması çok güzel işlenmiş. Kafka’nın dili o kadar sade ama etkili ki, hikayenin absürtlüğü ile insan ruhunun acısı arasında müthiş bir denge kuruyor. Kısacası, bence bu kitap sadece bir kitap değildi insanın kendisine ve dünyaya bakışını sorgulatıp düşünceleriyle sarsan güzel bir deneyim