Büyükler hiç büyümeyecekler miydi? Diyor yazar.
Küçüklüğümde büyükleri o kadar saygı duyulması gereken, olgun, bilgin, acılarla, mutluluklarla yoğrulmuş, güzelleşmiş olarak gördüğüm için büyümek isterdim. Kendi olgunlaşma sürecimin tamamlanmasını dört gözle beklerdim. Henüz ne kadar büyüdüm ne kadar olgunlaştım bilmiyorum ama şunu çok iyi görüyorum ki hiç büyümeyen büyükler ne kadar da çokmuş!!
Bazen roller değişebiliyor ruhu çocuk olan büyüklerden, ruhu şimdiden büyümüş olan çocuklar daha mantıklı hareket edebiliyor. Bunun doğal sonucu olarak da yaşça büyümüş kişilere karşı saygıları azalıyor.
Kişisel çıkarlar, hakim olma arzuları, daha fazlası düşüncesi, belki de daha da çocuklaştırıyor büyükleri. Bu yüzden çevremiz kirleniyor, aklımız kirleniyor, ruhumuz kirleniyor ve gözlerimiz berrak göremiyor.
Kırıyoruz, bize "En güçlü sensin" demeyen aynaları.
Livaneli'nin mükemmel bakışaçısına kapılmamak mümkün değil.
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.