Nathaniel Hawthorne’un Kırmızı Leke romanını okurken, sadece bir kadının toplumla mücadelesini değil, insanın kendi vicdanıyla olan savaşını da gördüm. Hester Prynne, bana göre edebiyatın en güçlü kadın karakterlerinden biri. Onu toplum dışlasa da, o kendi içindeki gücüyle ayakta kalıyor. Göğsüne işlenen “A” harfi, zamanla bir utanç simgesinden çok bir direniş nişanına dönüşüyor. Bu dönüşüm beni en çok etkileyen kısımdı.
Romanda herkesin bir maskesi var. Din adamı Dimmesdale’in içsel çöküşü, bana insanların en çok kendilerinden saklandığını hatırlattı. Hawthorne’un dili bazen ağır ama kelimelerinin ardında derin bir sessizlik, bir utanç ve bir merhamet duygusu var. Özellikle toplumun yargılayıcılığına karşı Hester’in sessiz başkaldırısı, bana bireysel özgürlüğün ne kadar bedel istediğini düşündürdü.
“Kırmızı Leke”, bana göre sadece bir klasik değil, hâlâ günümüzde de geçerliliğini koruyan bir hikâye. Toplumun kuralları değişse de, insanların birbirini yargılama biçimi çok benzer.
·
256 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.