Böyle bir kitap yazmak isterdim. Böyle hikâyeler yazabilmek çok isterdim. "Beni Öldüren Muhteşem Hayalet"i okurken kendim gibi hisettim. "Vicdansız Bir Memlekette Öldüm Ben" ve "Kendimi Neden Bu Şehirde Öldürdüm" hikâyeleri beni okurken ağlattı. Bölümlerden önceki çizimler ve ufak şiirlerin her biri tek tek çok etkiledi beni. İçlerinden en sevdiğim şiir de bu:
"Pencereden dışarı bakıyorum.
İçimde ateşler yakıyorum.
Yaprığım her hemek o ateşte pişiyor.
Doğurduğum her çocuk o ateşte eriyor.
Sevdiğim her erkek o ateşte ölüyor.
Bir bardak su içsem... söner mi?
İstediklerimi nehre gönsem... cinayetler biter mi?
Her şey senin yüzünden, diyor babam.
O kupkuru bir adam.
İçinde ne ateş var, ne su.
O da biliyor, benimse içimde hem ateş var, hem su."
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.