Kitap babasını kaybetmiş bir adamın dilinden biz okuyucularla buluşuyor. Hastalık sürecinde ve sonrasında yaşanan yas süreci gayet başarılı işlenmiş. İnsana sevdiklerini kaybetmeden önce, onlara sımsıkı sarılması gerektiğini hissettiren; onları kaybettikten sonra da neler düşüneceğini tahmin ettiren bir kitaptı.
Kitapta kendinizden olduğunu düşüneceğiniz pek çok aforizma bulunmakta, bunlardan en beğendiğimi buraya bırakıyorum.
''Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?''