“Her zaman işe yaramıyor ama elimden geleni yapıyorum. Bakalım neler olacak. Her durumda yaşamaya devam.”
Babalarını kaybetmiş iki erkek kardeşin ağır bunalımını okuduğum bu kitabı bitirdiğimde şaşırtıcı bir şekilde hüzün ile doluyum. Modern insanın ölüm karşısında yaşadığı çaresizliğ ilk önce en sevdiklerine yaşattığı acıyı hissettirdi bana. Kabullenişin ne büyük nimet olduğunu gösterdi. Yayımlandığı sene irlanda’da büyük bir etki yaratmış ve aylarcaçok satanlar listesini meşgul etmiş bu kitap da günümüz eserlerindeki modern insan dramını işlemiş. Doyumsuz zevkin, maddi ve makam anlamında tatminin verdiği hazzın ölüm karşısında yetersiz kaldığı anlarla yüzleştirmiş. Aile kavramı ile toplumu sorgularken yine dönüp dönüp “iyi ki bu memlekette doğmuşum” dediğim bir kitap oldu .
Teknik olarak nerdeyse tamamen bilin akışı tekniği ile yazılmış bu kitabı okurken gerçekten çok zorlandım. Karar verdim ; benim içsel bir bunalımım yok, içimi karartacak bu kitaplar bana hitap etmiyor. Günümüz edebiyatına dair fikir sahibi olabilmek adına okuyorum. Yazara karşı büyük bir hayranlık da uyandırmadı bende.
Sevgiler