Oyun çocuğun dili, oyuncaklar ise kelimeleridir.
Bu kitap, o dili anlayan bir öğretmenin hikayesi…
Bir çocuktan vazgeçmekten daha kolaydır oysa onların hizasında diz çöküp oyun oynamak!
Bazen bir cevizin izlediği yolda sabrı, mangala ile duyguları yönetmeyi, saklambaçla farkedilmeyi, körebeyle güvenmeyi, yağ satarım bal satarım ile dikkati, seksek ile dengeyi, çelik çomak ile mücadeleyi, mendil kapmaca ile saygıyı, dokuztaş ile stratejiyi, birdirbir ile takım ruhunu, aşık oyunu ile kültürel mirası, yakantop ile ruhu yakalamayı öğretmek daha kolaydır.
Bir öğretmen, oyun oynadığında sadece kurallar değişmez; bağ kurulur. Fark edildiğini anlayan çocuk artık öğrenir hale gelir ve bu durum çocuğun dünyasında çok şey değiştirir. Sevildiğini, değerli olduğunu, önemsendiğini, ilgilenildiğini hisseder. Zaten bir çok sorun da anlaşılamamaktan kaynaklanmaz mı? İşte bu kitap sınıfta sesi duyulmayanların, bahçede yalnız kalanların, el kaldırmaya korkanların, beni de görün diyenlerin anlaşılması için kaleme alınmış. Her sayfasında kalpten bir dokunuş, her satırında “oyun”un şefkatli dili var.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.