İnsan hayatını gerçekten olması gerektiği gibi yaşayıp yaşamadığını ancak son ana gelince mi sorgular ya da anlar?
Şan, şöhret uğruna harcanmış bir ömür, insanı gerçek anlamda tatmin etmeye yeter mi?
Toplumun gözünde iyi bir yerde olmak insan için olması gereken yer midir?
İvan İlyiç’in yaşamı boyunca yaptıklarının kendisini gerçekten mutlu ettiğini düşünmesi, sadece iş hayatında yükselmenin itibarını arttırmasıyla kapıldığı kibrin gözlerini kör etmesi, etrafındaki kalabalığın koca bir yalnızlıktan ibaret olması…
Tüm bunları yakalandığı bir hastalıktan dolayı kalan ömrünü bir odada yalnız geçirmeye başladığında anlaması ve bunun verdiği ızdırap içinde hayata gözlerini acıyla yumması…
Henüz hayattayken yaşadığımız hayatı, önceliklerimizi sorgulamamız gerektiğini tüm gerçekliğiyle hatırlattı.
İvan İlyiç'in Ölümü