Sağlığın hayatta ne kadar önemli olduğunu hatırlatan güçlü bir hikâyeydi. Okurken aslında ne kadar şanslı olduğumu, ne kadar sağlıklı ve dinç olduğumu fark ettim. Bu sadece fiziksel sağlıkla ilgili değil; Tolstoy’un anlattığı, ağır bir hastalığın insanı hem bedensel hem de psikolojik olarak nasıl çökerttiği. İlyiç’in hastalığı önce bedenini çürüttü, ardından zihnini kemirmeye başladı. Düşünme biçimi değişti, karakteri değişti, çevresine duyduğu nefret giderek büyüdü. Bu da hem onun insanlardan uzaklaşmasına hem de insanların ondan uzak durmasına neden oldu. Zihinsel çöküşü, bedensel çöküşle birlikte hızlandı; geçmişe baktığında mutlu tek bir anı bulamıyor, yalnızca uzak çocukluğunda bir huzur hissediyordu. Sonuçta, bir hastalığın yaşamının doruğunda sayılabilecek bir adamı nasıl paramparça ettiğini okudum. Her insanın başına gelebilecek bir durum bu; hiçbirimiz tamamen güvende değiliz. Tolstoy bunu hatırlatmada fazlasıyla başarılı.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.