Yaratılanın Yalnızlığı
Yıllardır hikayesini bildiğimiz ancak tam metnini bir türlü okuyamadığım bir klasikle geldim. 7 Kasım da Netflix’e filmi de geliyorken artık zamanıdır deyip okudum. Yazarın yaşadığı dönem ve kendi yaşadıklarından yola çıkarak oluşturduğu bu kitabı şiddetle tavsiye ederim
1818’de yayımlanan Frankenstein, modern bilimkurgu türünün temellerini atan ilk eserdir. Aynı zamanda bir “ahlaki laboratuvar” görevi görür: İnsanlığın ilerleme tutkusunun etik sınırlarını sorgular.
“Tanrıcılık oynadı, şimdi kendi yarattığından kaçıyor.”
Genç bilim insanı Victor Frankenstein’ın ölü dokulardan hayat yaratma tutkusu ile başlar. Ancak yarattığı varlık, onun hem en büyük başarısı hem de en derin kabusu olur. Shelley burada yalnızca bir “canavar hikayesi” anlatmaz; insanlığın bilgi hırsı, sorumluluk duygusu ve empati yoksunluğunu merkezine alan bir varoluş anlatısı kurar.
Mary Shelley’nin Frankenstein’ı yalnızca bir korku hikayesi değil; insanın kibri, yalnızlığı ve sorumluluktan kaçışının derin bir sorgusu. Bilimin sınırlarını zorlayan Victor Frankenstein, hayat yaratmanın bedelini kendi ruhuyla öder.
Shelley, gotik atmosferiyle insanın hem Tanrı’yı hem de kendini taklit etme çabasını sorguluyor. Her sayfasında hem ürkütüyor hem düşündürüyor; çünkü bu roman, “canavar”ın aslında hepimizin içinde olabileceğini hatırlatıyor.
Herkese keyifli okumalar
·
303 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.