Şudur tek dileğim: Bırakın,bildiğim gibi delireyim…”
”Güzel bir kurgu okuyacağımı düşündüm,ama tam bir fiyaskoydu.Ben 256 sayfa boyunca ne okudum?
50’li yaşlarının sonlarında bir kadın;küçük bir üniversitede ders veren edebiyat profesörü.Aynı üniversitede öğretmenlik yapan John ile kuralları baştan konmuş özgür bir evlilikleri var.
John öğrencileri ile uygunsuz ilişkiler yaşar,ve kadın tüm bunlara göz yumar.Çünkü kendisi de okula yeni gelen genç,şöhretli ve evli olan Vladimir’e karşı saplantılı bir şekilde kafayı takmış durumdadır…
Hadi ahlaki değerleri bir kenara bıraktınız anladık.Kağıt üzerinde evli olsalar bile,rızaya dayalı öğrencileriyle ilişkiler yaşadığını ve bu kocayı çevreye karşı aklamaya çalışan bir kadının zihnini anlamam hiç mümkün değil…!
Sayfalarca betimlemeler çok sıktı.Eşcinsel bir çocuk ve onun sorunları,sürekli aldatan ve bundan hiç gocunmayan bir baba…Başkasına aşık bir anne…Paylaştıkları tek şey oturdukları ev!
Yazar içsel sorgulamalar,toplumun dayattığı kalıplaşmış ilişkilere değinmiş.Ancak;keşke daha güzel bir kurgu ve ahlaki düşünce içinde anlatsaymış…
Evlilik,aile kavramı ve ahlaki değerleri neredeyse ayaklar altına alacak bir kitabı da övemeyeceğim maalesef.
Ben sevemedim tavsiyem değildir…Bir kaç alıntı bırakıp yorumu kapatıyorum…
Kitaplarla ve sevgiyle kalın
”—‘Mutluluğun formülünü yaşıyorsun…’
….—-“Hayatıma doğru şeyleri katıp yanlış şeyleri çıkaracak vaktim oldu…”
”~~”Hayatlarımızı karmaşık hale getiren biziz, genellikle ihtiyacımız olan tek şey biraz zaman ve alan….~~”
”“Kitap okudum karanlığa gömülene kadar….”
·
250 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.