*Hüzünlü Kaplan*, insanın iç dünyasındaki yalnızlık, özlem ve varoluş sancılarını derin bir melankoliyle işleyen bir romandır. Kahramanımız üvey babasının yıllar süren istismarına maruz kalır. Kaplan imgesi, hem gücün hem kırılganlığın simgesi olarak karakterin içsel çatışmalarını temsil ederken, yazarın bilinç akışı ve iç monologlardan yararlandığı anlatım tekniği, okuyucuyu karakterin ruhsal kalıbının çeker. Zaman örgüsü geçmiş ve şimdi arasında gidip gelir; bu da hikâyeye hem psikolojik derinlik hem de şiirsel bir akış kazandırır. Sade ve akıcı dil yapısı, duygusal atmosferi desteklerken, romanın bölümleri karakterin ruh hâline göre biçimlenir. İlk başta korktuğum gibi bir kitap okumadım. Tavsiye ederim.
·
243 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.