Aynadaki Buğu
enis… bazı kitaplar insanın tam kalbinden geçen ama kimseye anlatamadığı şeyleri söyler ya, “aynadaki buğu” öyle bir kitap. ne tam huzur, ne tam yara… bir satırda geçmişin gölgesi, diğerinde kendine bile itiraf edemediklerin. bazı cümleler öyle ağır ki, okurken boğazında bir düğüm, içinde yankılanan bir sessizlik kalıyor.
bazen susmakla konuşmak arasında bir yer var; işte sinan yağmur orada yazmış bu kitabı. her sayfası, biraz senin yüzün, biraz senin yorgunluğun gibi…
“aynadaki buğu”yu okuyunca, insan kendini aynada ilk kez gerçekten görüyor.