"Mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin ise kendine özgü bir mutsuzluğu vardır."
Mutluluğun samimiyetsizliği, mutsuzluğun gerçekliği var bence..İnsan yaşamı yoğunluğun inanca ve oradan da devinime dönüşerek azalmasına ihtiyaç duyar diyor Tolstoy..
Levinin kitabın sonlarına doğru hiçbir şeyi düşünmediği anlardaki yaşama bağlılığı, düşündüğü sorguladığı anlarda ise yaşamdan kopması ve sürekli bir anlamsızlık içine düşmesi gibi..Anna nın Vronski ile ilişkisini sorguladığında girdiği krizler, kurdukları dünyada hep bir eksiklik bulması, kızını sevmemesi gibi..
İnsana akıl,onu huzursuz eden şeylerden kurtulması için verilmişti oysa..Ama düşünerek huzursuzluğu, mutsuzluğu artan karakterlerimizden biri için feci bir ölümle sonuçlandı..Diğerini de fazla düşünmenin devamındaki sakinliği hayata bağladı.. Anna ve levin ikisi de hep kıyısındaydı ölüm ve yaşamın.. Anlamsız gelen evlilikler çocuklar inançlar..birini hezeyanlara sürükleyen bu duygular diğerinin sakinlikle karşılaması üzerine aradığı o huzura eriştirdi..Aynı noktalardan farklı hikayelere kaydı karakterler..
Anna karenina..Kardeşinin evliliğini kurtarmak için bindiği o trende bambaşka bir yöne kaydı hikayesi Annanın..Çok samimiydi Anna..Tüm duygularını apaçık yaşadı.. Histeri krizleri, hep bi yetersiz ve eksik hissetmesi ile kendini ve sevdiği insanı cezalandırması, tüm aşağılanmalara kulak tıkayıp kendi bildiği yoldan, kendince yaşaması sevdirdi bana Annayı..
Aşkı, istediği hayatı, ilgiyi tadamamış tüm kadınlarda olduğu gibi arzulanmak, sevilmek ve sevmek istedi..Kocası Aleksey aleksandroviç in tüm iyi kalpliliği imkanlarına rağmen ruhuna iyi gelen yaşadığını hissettiren vronskiden yana oldu seçimi..Oğlunu sevdi ama kendi hayatını da yaşamak istedi..Karakterlerin dönüşümü, yaşadıkları benzer olaylara verdikleri farklı tepkiler her kesimden düşünceden insanla kaynaştırdı bizi..
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.