Lise yıllarında Sinan Akyüz’ün “Piruze” adlı kitabını okumuştum. Şimdi ise “İncir Kuşları”nı… Kitap gayet akıcı ve sade bir dille yazılmış. Gerçek bir hikâye olduğu için edebi yönüyle değil de tarihî gerçeklerden bahsetmesiyle ön plana çıkıyor. Suada ve Tarık. Bosna’ya yapılan soykırımda iki aşık. Onları okurken “Bin Muhteşem Güneş” adlı romandaki Leyla ve Tarık’ı hatırladım . Farklı ülkeler benzer acılar… Kitabı okurken şu cümle dikkat çekiyor “20. yy.da Avrupa’nın göbeğinde nasıl böyle bir soykırım yapılıyor ve insanlar buna sessiz kalıyor.” Kitabı okuduğum bu günlerde ise 21. yy.da yine aynı soykırım Filistinlilere, Doğu Türkistanlılara ve daha nicesine yapılıyor. Demek ki dünyanın çarkı, iki yüzlülüğü yüzyıl tanımıyor. Demek ki dünya ırklar olarak değil iyi insan ve kötü insan olarak ayrılıyor. Kitaplar bizim tahayyül edemeyeceğimiz acıları daha iyi anlamamızı sağlıyor. Umarım insanlar artık dinleri, ırkları için zulüm görmezler;umarım bu acılar kitaplarda okuduğumuz acılar olarak kalır .
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.