İncelememi yazmadan önce bir kaç incelemeye baktım ve çoğu okuyucu bu kitaptan gerçekten hiç hoşlanmamış. Bunun gayet normal olduğunu düşünüyorum çünkü herkesin beğeneceği romantik, tatlı bir aşk yoktu. Çoğu bölümde tamam ne oluyor burda diye sorguluyorsunuz ama ben ister istemez diğer okuduğum dark romance kitaplarıyla karşılaştırınca bu kitap o kadar kötü gelmiyor. Belki de bunu sevdiğim için kendime bir bahane olarak sunuyorum ama gerçek bu.
Öncelikle insanların ilk takıldığı yere, yani üç arkadaşın bizim kızı devirdikleri sahneye gelecek olursam eğer evet orda erkek karakter tam bir aptaldı ama o sahne sayesinde kız kendinin bile bilmediği bir şeyi keşfetti. Ama bu erkek karakterin çocukça davrandığı gerçeğini değiştirmiyor.
İkinci sahne ise kanlı mast sahnesiydi o da onların birbirlerinin sadist tarafıydı. Kıza bunu söyleyince kız iğrendi mi veya nefret etti mi. Hatta tam tersi gerçekleşti. Yani bu sahne okuyucuya göre değişir. Sen böyle şeylerden hoşlanmazsın ama bana göre bu kitabı kötü yapacak bir etken değildir.
Ve Üçüncü sahne... Şöyle ki kitap buraya kadar benim için hâlâ 9 luktu ama sonrasında ne olduysa burada oldu. Okay, kız onları kurtarmak için katlandı ve sözde erkek karakter üç yıl sadece bir plan kurup onu kurtaracaktı. Ne oldu? Üç buçuk yıl geçti. Geldi de ne işe yaradı ya. Yine tüm adamlarını kaybetti sadece üç kişi kaldı. Yani kusura bakma da üç yıl beklediysen bu plan sadece Jenkins'in kısa süreliğine Londraya gitmesi için olmamalıydı. Yani kısaca plan işe yaramazdı bu sadece kız için kötü bir şeye dönüştü. Daha önce, bu kadar beklemelerine gerek olmadan saldırmalıydılar. Yani sözde kızı umursuyor ya erkek karakter.
Dürüst olmak gerekirse Jenkins, Bones'tan daha iyi bir erkek başrol olabilirdi. Daha fazla sevdi. Bones gibi sürekli kızın canını yakmaya çalışmadı. Özellikle ölmeden önce kıza yaptırdığı hediye onun ne kadar sevdiğini belli ediyordu. Bones ise sürekli Eren ne derse onu yapıyordu. Bones kıza sadece güzel sözler söylemekten ve gereksiz üç yıl beklemekten başka ne yaptı? Ben size söyleyeyim. Hiçbir şey.
Ben üç yıl meselesini çok takıldım çünkü madem bu kadar bekledin bu kadar çok karakterin ölümüne sebep olmasaydı yada bu kadar kötü sonuçlanacaktı o zaman üç yıl beklemeselerdi.
Bu arada Jenkins'in ölmesine gerçekten üzüldüm. Yani kötü karakterdi ama bir tek bizim kıza değildi..
Bu Jenkins'in ölümü sırasında Bunny'nin gözünden gerçekleşen sahne:
Bradshaw bana bir silah uzattığında boğazım kasıldı, soğuk çeliği sevgili Jenkins’imin şakağına bastırdığımda melodimin sesi kesildi.
“Benim için ağlama, aşkım. Ben bu dünya için yaratılmadım. Ben karanlığım... Bana ışığın bir parçasını gösterdiğin için teşekkür ederim.” Sesi sadece bir fısıltıdan ibaretti.
Gözlerimden yaşlar akarken, “Seni seviyorum, Jenkins,” dedim. İtirafim karşısında gözleri büyüdü ve daha önce hiç görmediğim bir gülümseme kuru dudaklarında belirdi. Elini sol göğüs cebine koydu ve sanki kalbi sızlıyormuş gibi kavradı.
Pat.
Ses ta içimde yankılandı.
Jenkins’in başı artık yana eğikti ama kırık gülümsemesi hâlâ duruyordu ve bana sonsuza kadar dadanacak bir çığlık attım.
Jenkins’in göğsüne yığılıp bağırdım. Neden her şey bu noktaya gelmek zorundaydı? Elimi elinin üzerine kaydırdığımda altında bir şey hissettim. Elini nazikçe çekip göğüs cebini açarken gözlerimden yaşlar damladı. Üzerine tavşanlar oyulmuş gümüş, yuvarlak bir müzik kutusuydu. Parmaklarım o kadar şiddedi titriyordu ki anahtarı çevirmekte zorlandım ama çevirdiğimde, onun için mırıldandığım ninni usulca duyuldu. Müzik kutusunun kapağını kaldırdım, içine küçük bir not kazınmıştı.
Ben uzaktayken beni düşün diye.
Gallows & Jenkins
Jenkins sevdiğim bir karakterdi ve bence Nell onun sevgisini hak etmedi.
·
243 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
bir darkrom okuyucusu olarak okuduğunda kitap insana gerçekten çok iyi geliyor ya bu senenin en iyilerinden biriydi bence türünden beklediğim ne varsa karşıladı bende ve kalemi gerçekten çok iyiydi ❤️🔥
hazel
Gönderi Sahibi
Bende sevdim, gerçekten iyi bir dark romance kitabıydı ve aşırı sürükleyiciydi.