Doğduğumuz andan, umudumuzun kaynak olduğu yaşam boyunca her daim mavi gökyüzünün altında hayal kurar, gerçekleşmesi için mücadele ederiz.
Ancak, nasıl ki hayal kurduğumuz gibi her karamsarlık anımızda da gece gibi karanlık düşünceler içerisinde, talihsizliğimizin son bulmasını veya güneşin talihsizliğimizin üzerine doğarak o talihsizlik içerisinde gerçekleşmesi muhtemel bir umudun açığa çıkmasını da bekleriz.
İşte!
Mai ve Siyah, gerçekliği de ardına alarak gözümüzün önünde bir ayna gibi duruyor. Ama sana vaadedileni değil dilediğini nasıl elde edebileceğini, elde edemezsen bile bununla nasıl baş etmen gerektiğini gösteriyor. Ve de öğretiyor.
☆◇☆◇☆◇☆
-Cemil, niçin karanlıkta yalnız oturuyorsun? diyordu.
O vakit titreyerek ayağa kalktı, "Geliyordum, anne!" dedi ve hayatta bir ümidi kalmamış bu çocuk, yavaş yavaş bu siyah geceden şu kendisini çekip almak isteyen yokluktan ayrılarak, varlığını daha kuvvetle çeken bu sese uyarak, annesini takip etti.
☆◇☆◇☆◇☆
Umut etmekten korkmak talihsizliğin en kötüsüdür!
İyi okurlar.
·
2.029 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.