Geçmişte toplumumuzun bu kadar vahim durumda olduğunu bilmiyordum. Sanıyordum ki insanlar İslami değerlerle huzurlu mutlu bir hayat sürüyordu. Her Türk edebiyatı eserinde daha da hayrete düşüyorum özellikle kadınların yaşamı ve dinin yaşanışını gördükçe. Kadınların eve hapis yaşaması, bi pencere önünde durmanın bile çok görüldüğü, mal gibi istenildiğinde alınıp istenilmediğinde atılması, insan değeri görmemesi, başındaki(!) erkeğin vicdanına mahkum bi kaderi yaşaması, sokakta rahatsız edilmeden yürüyememesi.. Evlilik yöntemlerinin garabetliği..nikahsız cariye, odalık gibi kavramlar rezalet şeyler..