Burhan Akgün’ün Sırlar ve Saklananlar kitabı, tam anlamıyla entrikanın, gizemin ve gençlik hırslarının iç içe geçtiği bir hikâyeydi . Hikâye, lüksün ve statünün sembolü olan Roberto Koleji’nde geçiyor. Layla, Derin ve Rüzgâr okulun en gözde üçlüsü olarak gösteriliyor ama parıltılı hayatlarının ardında büyük bir karanlık saklı. Her şey, mezuniyet partilerinde bir cesedin bulunmasıyla değişiyor. O andan itibaren herkesin maskesi birer birer düşmeye başlıyor. Görünürde mükemmel olan bu gençlerin hayatlarının ardında yalanlar, ihanetler ve saklanan sırlar var.
Ben bu tarz gizemli ve polisiye kurguları çok sevdiğim için kitabı bir solukta okudum . Daha ilk sayfalardan itibaren o karanlık atmosfer, “Dedikoducu Katil”in gizemli mesajları ve okulun havasındaki tedirginlik beni içine çekti. Yazar olayları öyle bir tempoda ilerletmiş ki, sürekli bir şeyleri çözmeye çalışırken kendimi karakterlerle birlikte o okulun koridorlarında dolaşırken buldum. Gerçekten sürükleyici bir hikâyeydi.
Karakterlere karşı mesafemi korumaya çalıştım ama itiraf etmeliyim, yazar öyle ince ayrıntılarla dokunmuş ki, bir noktadan sonra ister istemez onlara bağlanıyorsun. Özellikle Derin’in karmaşık ruh hali ve Layla’nın dışarıdan güçlü ama içten kırılgan hali çok iyi yansıtılmıştı. Her birinin kendi sırrı, kendi maskesi var. Bu da kitabı sıradan bir gençlik romanından çıkarıp psikolojik bir derinliğe taşıyor.
Sona geldiğimde ise tam anlamıyla ters köşe oldum . Beklemediğim bir şekilde bitmesi, kitabı benim gözümde daha da değerli kıldı. Bütün o tahminlerimin boşa çıkması, hem sinir bozucuydu hem de keyifliydi diyebilirim. Çünkü bir polisiye gerçekten şaşırtabiliyorsa, iyi yazılmıştır. Bu açıdan “Sırlar ve Saklananlar” bence oldukça başarılıydı.
#sırlarvesaklananlar #parolayayınları #okudumbitti #kitap #books #keşfet #reklamyok #kitapönerisi
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.