"Ama bu hayallere, ancak aşırı içkinin neşesi ya da güzel bir sabahın verdiği iyimserlikle pek seyrek olarak içtenlikle inanabilirdim. Vaktin çoğunda onu bir türlü unutamıyordum ve artık aşk acımı biçimlendiren şey, Füsun'un yokluğu değil, acının sonunun bir türlü gözükmemesiydi."
Kemal'in yaşadığı aşkın takıntıya dönüştüğünü ve zamana yayıldığını ne güzel tarif etmiş Orhan Pamuk. Senin olmayanı, olmaması gerekeni sahibiymiş gibi hareket etmen, elinden gittiğinde kurduğun camdan evinin yıkılmasına neden olur. Geriye sadece geçmiş anıların yeşerttiği takıntılar kalır.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.