·400 syf.····Okunma: 06 Kasım 2025 20:13 Aksiyonun minimum derecede olduğu, buram buram aşk kokan, nihayet bazı kesin kararların verildiğini gördüğüm bir kitap oldu, Juliette seni tebrik ederim ablacım (。・ω・。)ノ♡ Karakter gelişimi açısından her şeyi ışık hızında öğrense de epey bir ilerleme kaydetti kendisi bu arada. Ayrıca kendi hayatına temiz bir sayfa da açtı diyebilirim.
İlk yarısına kadar iki deli oğlanın bir kız için sürekli birbirleriyle kavga edişlerini hatta yetmeyip sürekli Juliette'e de patlamalarını okudum. Bu açıdan ilk yarı çok yorucu ve gereksiz uzundu. Özellikle ilk kitapta ne kadar olgun biri dediğim Adam'ın bu kitaptaki tavırlarını ve çocuksu hareketlerini görünce şok oldum resmen. Sözde sevdiği kıza etmediği hakaret kalmadı. Ne kadar da çirkefmiş meğer. Şu andan itibaren Adam benim için tamamen elenmiştir öyle söyleyeyim ( ̄ヘ ̄)
Bu kitaba diğerlerinden düşük puan verme sebebim önemli konuların oldu bittiye getirilmesi ve her şeyin bir anda olmasıydı. Örnek verecek olursam ana karakterimiz Juliette'e bir anda vahiy iniyormuş da kendiyle ilgili yeni bir şey keşfediyormuş gibiydi sürekli. Ve bunu fark ettiğindeyse hikaye 'a öyle mi, amaan devam' şeklinde konuyu göz ardı edip başka bir konuya atlıyordu. Başka bir konu da yan karakterlerden ve Juliette'in can ciğer dostu Kenji'nin birden şaka patlatması :/ Baştan sona asla komik değildi bu arada. Ama seneler önce yazıldığı için çok da takılmadım bu duruma. Sayfalarca aşk kavgası ve dram yerine Juliette'in kendine odaklanmasını daha ayrıntılı görebilirdik mesela. Aksiyon sahneleri de aynı şekilde sadece son sayfalarda görebiliyorsunuz ve hiçbir heyecanı olmadan hikaye bitiyor. Kötü karakterler de fos çıktı yani anlayacağınız. Hele bir de Juliette'in askerlere büyüklenip 'burası bizim mahalle' diye artistlik taslaması yok mu, istemeden elimle yüzümün yarısını kapatıp öyle okudum, çok ciddiyim okurken utandım ilk defa @_@
Böyle söylüyorum ama yaş ortalamasına bakınca biraz da normal diyorum. Çünkü nerdeyse tüm karakterlerin hiçbiri yirmisine bile gelmemiş yaştalar ve omuzlarına zorunlu bir yük binmiş, buna bağlı olarak da büyük bir sorumlulukları var. Henüz hayat kakkında fazla tecrübesi olmamış gençlerden yetişkin gibi tavırlar sergilemelerini de bekleyemem o yüzden bu hallerine geçici gözüyle bakıyorum. Bazen hepsi birden beni deli ediyor ama sabredeceğim, hikayenin sonunu merak ediyorum (人 •͈ᴗ•͈)
Uzun lafın kısası bu hikayeden sonra arkadaki büyük resme odaklanabileceğimiz bir geçiş kitabı niteliğindeydi. Özgüvenin, kişisel değerlendirmenin ve korkunun üzerine gidilmesi gerektiğinin çokça vurgulandığı bir eserdi. Yazar bu kitaba çok da takılmayın aradan çıkarılması gereken birkaç mevzu vardı diye düşünerek yazmış bana kalırsa. Daha büyük olaylar bizi bekliyor bundan sonra eminim (◕ᴗ◕✿)