Yol bi yere gitmez o bir DURMA biçimidir.
Dilek Cesur yine sohbet tarzında, samimi, akıcı bir dille bizlere; hem kendi hayatının yol tarifini konum atmış hem de yeni yollar için umutlar, hayaller, ihtimaller serpiştirmiş.
Hayatımızın herhangi bir döneminde herhangi bir sebeple çıktığımız rotamızdan geri dönmek yerine yeni ve daha güzel bir yoldan hedefe ulaşmamız için öğütler ile kitabı geliştirmiş kıssadan hisse hikayelerle bir de burdan bak demenin, yolu kaybettiğinde, pes ettiğinde omzuna dokunan o el olmanın yazıya dökülmüş halini sunmuş.
Bu ve buna benzer minvalde kitap okuduğum için kitap içerisindeki hikayelerin birçoğunu bildiğimi fark ettim :) buna rağmen yeniden duymaktan sıkılmadım. Zaten kendime çok yakın hissettiğim yazarın çocukluğunda savaştığı bazı hislerin neredeyse benimle birebir aynı hislerden geçtiğini okuyunca daha da yazara yakınlaştım, bir nevi dertleştim. Ben küçük kızı karşıma alıp konuşamadım, saçlarını hiç uzatamadım. Evimden yüksek sesler çıkmıyordu.
Benim sorunum bizden hiç ses çıkmıyordu.
Hala HAYIR diyemeyen o kızım belki de.
Sayesinde bi kez daha yüzleştim kendimle.
Rota yeniden oluşturuldu
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.