Briseis. Troya savaşı sonrası esir alınan kadınlardan biri. Savaş öncesi soylu bir ailenin kızıydı fakat sonrası savaş ganimeti olarak Akhilleus’a verildiğinde hayatı tamamen değişiyor. Kitabın ilk bölümlerini okurken çok üzüldüm gerçekten. Herkes savaşı konuşuyor ama kimse savaş sonrası esir alınan kadınları, çocukları konuşmuyor. Hepsi babalarını, eşlerini, erkek kardeşlerini gözleri önünde katledilirken izliyor. Sonra yeni hayatlarına hemen alışılması bekleniyor. Tabi yeni bir “hayat” denilirse.
Kitap Briseis’in ağzından bize anlatılıyor çoğu bölümde ve o bölümlerde baya akıcı. Akhilleus’un ağzından olan kısımlar da güzeldi ama ben böyle konusu olan bir kitapta sadece Briseis’i okumak isterdim sanırım.
Briseis’in kendine yaptığı ağır konuşmalar beni çok etkiledi. Sanırım kitabı bir kadın olarak okuyunca daha çok etkiliyor sizi. Bende baya etki bıraktığı kesin. Akhilleus’u sevemedim, sevecek bir yanıda yok benim gözümde zaten. Yaptığı tek şey savaşmaktı onuda kitabın sonlarında bırakıyor zaten. Böyle karakterleri sevemiyorum. Ve bir de Patroklos var tabi. Köle kampında Briseis’e adam akıllı davranan tek kişi. (Kadınlar dışında) Ara sırada onunda bir insan olduğunu hatırlatan karakter. Akhilleus ile olan ilişkisi çok değişikti hele son sayfalarda bazı şeyleri okurken şaşırdım. Akhilleus’un yas süreci vs.
Bu arada okuyup bitirdikten sonra seri olduğunu öğrendim kitabın. İkinci kitabı alır mıyım bilmiyorum ya emin olamadım. Ama bu kitabı beğendim özellikle dili baya akıcı. Herkese öneririm, okuyanlara şimdiden iyi okumalar.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.