Toprak ağalığı, kültleşme ve kadrolaşma…
Kitap, yazarın bölünmüş Menzil tarikatının şeyhleriyle yaptığı röportajlara ve çeşitli resmî belgelere dayanmaktadır. Okuma sürecinde, “Acaba Türkiye’de kapsamlı bir toprak reformu gerçekleştirilmiş, ağalık ve feodal beylik sistemi kökten kaldırılmış olsaydı, devlet köylünün eğitimini ve tarımsal üretimini üstlenseydi nasıl bir tablo ortaya çıkardı?” sorusu ister istemez akla geliyor.
Toprak ağalığı, kültleşme ve kadrolaşma temaları üzerinden yapılabilecek derin sosyolojik yorumlar mevcutken, yazarın kimi yerlerde “bikinili ve seks kölesi kadın müritler” gibi ifadeler kullanması, kitabın genel derinliğiyle çelişen bir yüzeysellik yaratıyor. Türkiye’de devletin görevi olan kamusal hizmetlerin feodal yapılara devredilmesi, Tevhid-i Tedrisat ilkesinin ihmal edilerek bu yapıların kendi gayriresmî eğitim sistemlerini oluşturması ve Diyanet’i devre dışı bırakarak kendi “hocalarını” yetkilendirmeleri, “Biz gerçekten aynı ülkede mi yaşıyoruz?” sorusunu doğuruyor.
Menzil şeyhlerinin tıpkı Said Nursi ve Fethullah Gülen örneklerinde olduğu gibi “siyaset yapmıyoruz” söylemini sıkça tekrar etmesine karşın, kitapta aktarılan 1991 yılındaki bir zehirlenme olayı, hem köylüler hem de devlet kadroları üzerinde nasıl bir siyasî güç ve etki alanı oluşturduklarını açık biçimde ortaya koyuyor.
Ayrıca, devlet kadrolarında gerçekleştirilen görevden almalar ile Menzil grubuna mensup olmayanlara yönelik baskı ve yıldırma girişimleri, tarikatın siyasi bir yapılanma özelliği taşıdığını belgelerle ortaya koymaktadır.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.