İthaf yazısını okurken bile zorlu bir kitap okuyacağımı fark etmiştim ama duygusal olarak beni bu kadar etkileyeceğini gerçekten düşünmemiştim.
Beni duygu yoğunluğu olarak birçok açıdan etkileyen Mahi II birinci kitabın kaldığı yerden devam ediyor. İlk kitabın başlangıç bölümünden olacakları bildiğimiz için Mahi ve Ali Asaf ne kadar mutlu olsa da ben o güzel hallerini hep diken üstünde okudum. Hatta Ali Asaf hareketleriyle bazen beni o kadar gerdi ki gerçekten o bölümleri okurken stresten ölecektim.
Zaten çok geçmeden de olacak olan gerçekleşiyor... O noktadan sonra Mahi'yi okumak o kadar zordu ki o ağladı ben ağladım. Duygusal olarak uzun süredir beni böyle etkileyen bir kitap okumamıştım sanırım. Sadece çiftimizin yaşadıkları değil Mahi'nin arkadaşlarıyla olan iletişimi de çok etkiledi beni.
Bir noktada ortada ters giden bir şeyler olduğunu anlasam da neyin neden ve nasıl olduğunu bir türlü çözememek de sayfaları peş peşe çevirmemi sağladı. Neyse ki sonunda soru işaretlerimiz çözüme kavuştu. Tabii sorular cevaplansa da sorunlar çözülmedi ve her şey 3. kitaba kaldı.
·
165 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.