Konu olarak oldukça dikkat çekici bir kitap: 1960’larda bir kadın kimyagerin erkek egemen bir ortamda var olma mücadelesi... Ancak ne yazık ki bu ilginç fikir, benim için başarılı bir şekilde işlenmemişti. Olaylar zaman zaman mantıksız ilerliyor, karakterler ise fazlasıyla abartılı ve karikatürize edilmişti.
Elizabeth Zott’un zekâsı ve cesareti etkileyici olsa da duygusal anlamda oldukça uzak ve yapay bir karakter gibi hissettirdi. Anlatılan dönemle uyuşmayan düşünceler ve tepkiler yüzünden hikâyenin inandırıcılığı da azaldı. arada bir 1950/60larda olduklarını hatırlatmasalar günümüzde geçtiğini düşünecektim. Ayrıca din, feminizm ve toplumsal cinsiyet konuları da derinlemesine işlenmek yerine klişeler üzerinden aktarılmış gibiydi. Kadın düşmanlığı gerçektir, okurken evet bunlar da oluyor diye öfkem pekişti. Ama kitapta tarif edemeyeceğim şekilde sinir bozucuydu, tüm karakterler uçlarda yaşıyor gibi. Elizbeth'in duygudan uzak,keskin ve saldırgan fikirleri empati yapmamı gerçekten zorlaştırdı.
Kısacası, güzel bir fikirden yola çıkan ama kurgusu, karakterleri ve diliyle beni içine alamayan bir roman oldu.
Yine de @misanthrophe sayesinde okumuş olmaktan mutluyum ve hediyesi için çok teşekkür ediyorum üzerine düşünmeye ve konuşmaya değer bir kitaptı.
Herkese keyifli okumalar ve iyi pazarlar dilerim.
·
292 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.