Dünyanın vefası ya da vefasızlığı olmaz. İnsan yaptıklarından kendi sorumludur. Dünya zaman vs bana iyi davranmadı diyemezsin. İnsanlar kaderlerini kendileri çizerler. Kaderde çabaya aşıktır. Doğru zamanda doğru yerde aklederek düşünmezsen dünya da dahil her şeyi suçlarsın.
Gelelim ikinci cümleye; İnsanların içine Allah eşit miktarlarda duyguları yerleştirmiştir. Neyi beslersen o duygu büyür. İnsanlar benlik algısını o kadar çok abarttılar ki denge şaştı. Bu nedenle halden anlayan insan yok bencil insan var.
Kesinlikle katılıyorum... Kalabalıkların ortasında bile insan bazen en çok anlaşılmamayı yaşar. Dünya dolusu insan içinde, bir tek anlayanın yokluğu kalabalığı anlamsız kılar.