Yazarı, çoğumuz Şeker Portakalı ile tanırız, severiz. Bu kitabında Şeker Portakalı tadı aramayınız ama, diye uyararak başlayalım Başta sıkıcı gelebilir, yerli kelimelerin bolca kullanımı okumayı zorlaştırabilir, ama kesinlikle okumaya değer bir hikayedir, diyerek de devam edelim.
Brezilya yağmur ormanlarını, güçlü nehri, doğanın ve insanlarının vahşiliğini, yabanın ve insanın güzelliğini anlatan bir eser. Kızılderili annesinin bir beyazın istismarına uğraması sonucu doğan, bir melez olan Kanau'nun, kendini arama, kendini kendine ispat etme çabasının hikayesi. Kanau, ormanı, nehri, civardaki birbirinden farklı bütün Kızılderili kabilelerini avucunun içi gibi tanıyor, biliyor. Bu yetisi sayesinde ki, çalıntı bir elması yanına alıp kaçan bir teğmene yoldaşlık ve rehberlik etme fırsatı yakalıyor. Yolculuğun başında, elması korumak, kaçırmak ve selamete çıkınca da onu paraya dönüştürerek hayatlarını kurtarmak hayalinde, birbirine güvenmek zorunda olan altı kişiyken, sayıları hızla azalıyor ve bencilliğin, güç savaşının, açgözlülüğün kıskacında daima ölüme, cinayete, vahşete tanık oluyorlar.
Azapla kıvranan vicdanları okuyoruz hikayenin ilerleyen kısımlarında. Bir parça ham elmasın, kaç insan canına mal olduğunu, insanın insana ne kadar hain olabildiğini...
Hikaye böyle ilerliyor, güzel de, ancak benim kitaba dair en sevdiğim şey bu değil. Ben yazarın doğayı, yabanı kişiselleştirmesine, betimlemesine hayranım. Tavsiyemdir, sevgi ile
#KırmızıPapağan #josemaurodevasconcelos #kitapyorumu #birkitapokudum #kitaptavsiyesi #araravermelha
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.