Sevgi Yumağı, Tuğba Coşkuner’in kaleminden çıkan; iyileşmenin, paylaşmanın ve öz-şefkatin çok yumuşak bir dille anlatıldığı bir hikâye. Metnin en güzel yanıysa, duyguyu açıklamak yerine onu mor bir yumağın hareketiyle görünür hâle getirmesi. Feraye’nin babaannesinden kalan bu yumak, bazen büyüyüp hayatı zorlaştırıyor, bazen de küçülüp içeriye ferahlık bırakıyor.
Feraye biri için minicik bir iyilik yaptığında —bir eldiven ördüğünde, kardeşine patik hazırladığında, annesine çanta diktiğinde— yumak hafifliyor. Çocuğa öğüt veren bir ton yok; davranış ve sonuç arasındaki bağ o kadar doğal kurulmuş ki küçük okur iyiliğin iyileştirici gücünü kendi keşfiymiş gibi hissediyor. Bu, hikâyeye en çok değer katan şeylerden biri.
Anlatım sade, sıcak ve ritimli. Metindeki mizah küçük yas kırıntılarını yumuşatıyor; yumak büyürken sayfaların kalabalıklaşması, küçülürken ferahlaması duyguyu sayfanın içine işliyor. Görseller de bu ritmi destekleyerek çocuk okurun dikkatini kolayca taşıyor.
Sonunda Feraye, yumağın son parçasıyla kendisine atkı örüyor. İşte hikâyenin en zarif mesajı burada saklı: Başkalarına iyi gelmek güzeldir ama insan kendisine de şefkat göstermelidir.
Sınıf okumalarında, duygu çalışmalarında, felsefe çemberlerinde ve PYP’nin sebep–sonuç bağlantılarında öğretmenlere eşsiz imkânlar sunuyor. Çocuklarla “paylaşmak”, “özlemek”, “iyilik”, “sorumluluk” gibi soyut kavramları incitmeden konuşmak için çok doğru bir metin.
Yayınevi: 
Cezve Yayınları
Önerilen yaş: 6–9 yaş (rehber eşliğinde 5+ ile de okunabilir)
Cezve Yayınları
Önerilen yaş: 6–9 yaş (rehber eşliğinde 5+ ile de okunabilir)
·
142 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.