Bu kitabı okurken zihnim kâh eski İstanbul'un semtlerinde dolaştı kâh başka başka eserlerin hikayelerine karıştı. İlk sayfalarda öyle hissettim ki Abdülhak Şinasi, Hüseyin Rahmi'nin Gulyabani'sinin geçtiği ortamı anlatıyor. Biraz ilerleyince o da ne? Birden kendimi Proust'nun bir kitabını okuyorum sanarken buldum. Gerek Ada ortamı, gerekse üst sınıf yaşamları, yazarın betimlemeleri, küçük Abdülhak Şinasi'nin annesine olan düşkünlüğü bu izlenimime sebep olmuş olsa gerek :)
Fakat sona doğru biraz sıkıldığımı itiraf edeceğim. Yine de çok çok tatlı, kızımın deyimiyle "minicik" bir kitap. Okumaya değer.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.