Nermin Yıldırım’ın okuduğum 2. eseri. İlk okuduğum eseri dokunmadan daha başarılıydı. Kitap karakterlerin duygularını anlatmada çok başarılı. Sonu biraz yarım kalmış gibi geldi, bir bölüm eksikmiş gibi sanki. Nermin Yıldırımın kitaplarında hissettiğim o depresif hava bu kitapta da hakim. Ama bu kadar depresif karakterlerin bile hayalleri olması, onların güzelliklere inanç ve ihtiyaçlarını görmek bambaşka bir hava katmış. Ben severek okudum, okumanızı öneririm
·
230 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.