İkinci defa okuyorum bu kitabı. İlk okuduğum sene 2015 yazıydı. Nasıl da bayılmıştım, sonra gidip yazarın Semerkant ve Afrikalı Leo kitaplarını okumuştum. İkinci okuyuşumda hikayedeki her şeyi unuttuğumu fark ettim. Son bölümlere kadar o kadar istekli okuyamadım. Ama aslında başta ve ortada anlatılanlar sonların bu kadar güzel olmasını sağlamış, kabul ediyorum. Detaylıca sakin sakin anlatıyor bir adamın hayatını. Bu kitabın ana teması bu cümlede "Sanırım hayatını yollara saçmayı ve dönüp toplamamayı alışkanlık edinmişti." saklı sanki. İsyan (Bakü) Kitabdar'ı çok sevdim. Uğradığı haksızlıklara üzüldüm, sevincine ortak oldum. “Yaşamak için bir 'neden'i olan, her 'nasıl'a' katlanabilir.” O da her şeye katlanıyor ve mutlu bir sonla bitiyor. Ama ne yalan söyleyeyim ilk okuduğumda daha çok beğenmiştim. Keyifli okumalar dilerim.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.