Bir adada buluşan on yabancı, gizemli bir davetle aynı kaderin içine çekilir. Her biri geçmişinde bir suça bulaşmış, ama yasalar onlara dokunmamıştır. Fakat adaletin sessiz kalışı, vicdanın susacağı anlamına gelmez. O adada kimse masum değildir — ne kurbanlar ne de yargıç.
Agatha Christie bu romanında yalnızca bir katilin kim olduğunu değil, adaletin kimde olması gerektiğini sorgular. Çünkü bazen yargıçlar susar, mahkemeler kapanır, kanunlar eksik kalır. O zaman cezayı veren yasalar değil, insan vicdanının karanlık yüzü olur.
“On Kişiydiler”, bir cinayet hikâyesinden çok daha fazlasıdır; suçun karşısında susan dünyanın yerine adaleti kendi elleriyle dağıtan bir zihnin hikâyesidir. Fakat sonunda sorulacak tek soru kalır:
Eğer herkes kendi adaletini sağlarsa, ortada adalet kalır mı?
·
755 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.