Pus çökmüş şehrin omuzlarına,
Gökyüzü sanki bir sır saklıyor.
Ne güneş tamam açıyor içini,
Ne rüzgâr kelimeleri topluyor.
Sessizliğin ince bir buğusu var,
Her adımın ardında yankı duruyor.
Belki de pus, göğün değil…
İnsanın içinden dışarı sızıyor.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.
