Bu kitabı iki sene önce okuduğumda çok çok çok sevmiştim ve biraz RS’ye girdiğim bir dönemde beni kurtaracağını düşünerek tekrar okudum. Aklımda kalan birkaç şeyden biri Gianna’yı kendime çok yakın bulduğum ve Christian’a inanılmaz aşık olduğumdu.
Toksik göt erkek karakterlere katlanamayan biri olarak kitabı okurken Christian’a olan aşkımı sorguladım kitap boyunca. Gianna’ya pislik gibi davranması beni delirtti. Kitabın sonlarına doğru bunun temel nedenin Gianna’ya bir iletişim içinde olma çabası olduğunu fark ettiğimde biraz yumuşadım ama yani cidden mi Christian ?! Kitabın sonunda ise Christian’ı yine affettim. Ben affedici bir yapıya sahip değilim ama bu adamı iki yıl arayla iki kere affetmiş olmamı terapistimle bir konuşmam gerekiyor sanırım.
Gianna’yla ilgili duygularım bu kez daha farklıydı. İlk seferinde çok fazla bağlandığım, kendimle çok fazla eşleştirdiğim bir karakterken bu kez o kadar da yakın hissedemedim. Ben bu kadar uçarı kaçarı davranmazdım muhtemelen. Biraz deli olduğum doğrudur ancak Gianna’nın seçimleri pervasızlıktan öte sorumsuzcaydı. Yine de Gianna’nın kırgınlıkları, her şeye rağmen o hayatın içinde ayakta kalma çabası beni yine etkiledi.
Christian’ın yıllar içinde çektiği özlem beni yine sarstı. Seçimlerini ya da davranış motiflerini yine onaylamıyorum ya da bu özlemin aslında bir takıntıya dayandığı gerçeğini görmezden gelmiyorum ancak çaresiz özlem ya da çaresizce özlem kurgusu beni en çok sarsanlardandır. Bu kitabı bu kadar sevme nedenim de bu olabilir.
Özetle bu kitabın yeri bende ayrıdır. Alın okuyun, okutun bu kitabı.
2023’teki yorumum -> #214352709
Sevgilerle <3
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.