kalbin susmadan konuştuğu en derin dildir..
İnsan bazen bir yüzü, bazen bir anı, bazen de hiç görmediği bir hakikati özler..
Aslında bütün özlemler tek bir kapıya çıkar:
Asıl yurdu hatırlamaya…
Tasavvuf ehli der ki:
“Özlem, ruhun geldiği yere duyduğu hasrettir.”
O yüzden kalpteki her sızı, bizi aslımıza çağıran ince bir sestir..
Kimini bir insanla sınar, kimini bir yolla, kimini bir yalnızlıkla..
Ama özlemin içindeki ateş, insanı kendine doğru yürütür..
Özlemek bir eksiklik değil;
Rabbin kuluna verdiği en güzel eğitimdir..
Kendine döndürür, kalbi saflaştırır, duayı derinleştirir..
Ve sonunda öğretir:
Gerçek vuslat, dışarıda değil;
Hakikatle dolmuş bir kalbin içindedir..
Özlediğin her neyse,
O özlem seni arındırsın, yorsun ama yormasın,
Yaksın ama kavurmasın..
Ve seni, seni yaratana bir adım daha yaklaştırsın..
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.