Nerden baksam yirmi üç senelik M.Kutlu okuyucusuymuşum. Bu da son kitabı, hikayenin konuşur gibi yazıldığı hatta tam da adındaki gibi bir cami avlusunda ağaçların altındaki serinlikte ezanı beklerken yazıldığı hissiyle okunuyor. Evet hem kolayca, hem bizden, hem de verdiği mesajlar çok kıymetli. Misal bu memleketin en büyük derdini anlatıyor ama ne terim,ne akademi ne zor kavramlar... Öyle basit,sade.
Hala iyiye olan inancın bitmediği,herkesin kendi meşrebince "hayır" peşinde olabileceğine dair tatlı bir hikaye. Onemli olan da yazara göre bu olmalı yoksa kurgudaki aksaklıkları niye düzeltmesin?
·
113 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.