*Kitabın içeriğine dair spoiler içebilir.*
Düşük zekalı ama bir o kadar da öğrenmeye, daha akıllı olmaya hevesli Charlie, çığır açıcı bir deneyin insan kobayı oluyor. Yapılan ameliyatla zekasını geliştirmeyi amaçlıyorlar. Aynı deney, Algernon adlı deney faresine yapılmış.
Başta ona gülebildikleri ve ondan üstün hissedebildikleri sürece onu 'seven' arkadaşları var ve onlar tarafından sevilmek çok önemli. Ama deney başarılı olup da onlardan üstün olmaya başladıkça işler tersine dönüyor. Charlie geçmişte yaşadıklarını, ona yapılanları hatırladıkça bu mutlulukları kaybedip öfkeli birine dönüşmeye başlıyor. Yarıştırdıkları Algernon'a bile onu yendiği iin öfke duyuyor. Zihni, duygularından çok daha büyük bir hızda geliştiği için affalıyor ve oldukça zorlanıyor. Ailesiyle yaşadıkları, zar zor da olsa aklına gelmesine rağmen yaptığı ve yapamadığı her şeyde onu takip ediyor.
İnsanların size gülmesine izin verirseniz sizi severler, diyor Charlie. Zaten insanlar ona gülmeyi bıraktıkça arkadaşsız kalıyor. Hatta öyle bir anda, onunla dalga geçen, eksikliklerini şaka malzemesi yapıp ona zorbalık yapan kişilerin onun dostları olduğunu, şimdi, akıllıyken, birçok insan tanıdığını ama kimsenin gerçek dostu olmadığını söylüyor. Aslında eski arkadaşları da onun dostu değil. Ama varlığı ile onları eğlendirdiği ve bu yüzden sevildiği için eski Charlie mutluluk duyabilirken yeni Charlie herkese karşı öfkeli. Yeni Charlie, eski Charlie'yi bir insan değil bir deney modeli olarak görenlere de öfkeli. Dünyayı tanıdıkça öfkesi de büyüyor.
Eski Charlie geri döndüğünde ise kızabildiği/suçlayabildiği tek kişi kendisi. Onu zorbalayanlara da üzenlere de öfkelenmiyor.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.