(Sorgulanmamış hayat, yaşanmaya değmez.)
Sokrates’in Savunması, filozof Sokrates’in, Atina mahkemesinde kendisine yöneltilen “gençleri yoldan çıkarmak”, “yeni tanrılar uydurmak” gibi suçlamalara karşı yaptığı savunmayı anlatıyor. Sokrates, suçlamaları reddediyor ve yaşamı boyunca sadece insanları düşünmeye, sorgulamaya teşvik ettiğini söylüyor. Mahkemede ölüm cezasına çarptırıldığı halde doğru bildiğinden şaşmaz. Cesurca düşünce özgürlüğünü ve erdemli yaşamı savunur.
“sorgulanmayan hayat yaşanmaya değmez” derken aslında sadece kendini değil, bizi de savunuyor.
Okuduktan sonra düşündüm de Gerçekten yaşadığım hayatı ne kadar sorguluyorum?
Bir şeyleri duyduğum an mı inanıyorum yoksa gerçekten anlayarak mı yaşıyorum.
Peki siz hayatı ne kadar sorguluyorsunuz?