Deniz Gezgin'den "Ahraz"ı okuduktan sonra her kitabını okurum demiştim. Bu defa sıra "Gözler Kanatlar Çiçekler Kuyruklar"a gelmişti. Kitabımız kısacık bir roman ancak kapalı bir anlatımı var. İmgelerle yüklü Ahmet Haşim şiirleri gibi... Cümleleri birkaç defa okuduğunuzda neyi kastettiğini çoğu zaman anlıyorsunuz ama hala soru işaretleri var kafamda. (Keşke yazarın bir söyleşisi olsa da sorsam.)
Kitapta bir nevi ütopya-distopya diyebileceğimiz yeni bir dünyadan bahsediyor yazar. Burada tohumlar değişmiş, denizler yok olmuş... Sanki şimdilerde doğanın dengesi bozuldukça ileride bizi beklediği varsayılan dünyaya benzettim ben. Bu dünyaya sıkışıp kalan "Kara"nın özgürlük mücadelesini okuyoruz. Zor bir kitaptı. Edebi zevki tattıran farklı bir lezzetti. Meraklısına diyelim.