Bu hayatta Tarık Tufan kalemi diye bir gerçek var. Ve kesinlikle kitaplarını okurken yanınıza bolca kalem almalısınız.
Edebi yönden çok güçlü, insana kendini sorgulatan, empati kurabilmemizi, önyargılarımızı kırmamamız gerektiğini anlatan ve yine neredeyse her sayfasında her satırını çizdiğim, bir okuma oldu.
İshak ve Jülide,
Başka dünyaların insanları fakat birbirlerinin ruhlarını görebilen iki karakter. Yaşam denen yolda zorlu imtihanlardan geçmişler ve bir şekilde yolları kesişiyor. Nereye gideceklerini düşünmeden kaçıyorlar. Klasik bir aşk hikayesi okuyacağınızı düşünüyorsanız yanılıyorsunuz.
● " Kelimelerin de ayak sesleri vardır."
Tarık Tufan'ın kelimeleri ile bu kaçış hikayesinin içinde kayboluyor, içine içine işliyor, her bir satırda İshak'ın duygularını hissediyor, Jülide'yi anlamaya çalışıyor insan.
Bu yolda birbirlerine kapanmayan yaralarını, acılarını anlatıyorlar. Anlattıklarından ve dinlediklerinden kendilerine pay çıkarıyorlar. Vee evet eksikte olsa onların da artık bir hikayesi var.
Her sayfasını sonunu merak ederek çevirdim ve sonunda göz yaşlarımı tutamadım.
Ve bu yolculukta bana yoldaş olan kitap dostum 
Pelin K. 'e sonsuz teşekkür ederim birlikte güzel yolculuklara.
● "Bir umudun ucundan da olsa tutmaya çalışıyordu İshak. Tutamayacaksa, dokunmak, dokunamayacaksa sesini duymak istiyordu."
● "Hikayemde bir tek eksik var.
Hiç üzülmüyorum dersem yalan olur. Üzülüyorum. Onuda tamamlayabilmeyi çok isterdim...
Annemin yüzü."
Pelin K. 'e sonsuz teşekkür ederim birlikte güzel yolculuklara.
● "Bir umudun ucundan da olsa tutmaya çalışıyordu İshak. Tutamayacaksa, dokunmak, dokunamayacaksa sesini duymak istiyordu."
● "Hikayemde bir tek eksik var.
Hiç üzülmüyorum dersem yalan olur. Üzülüyorum. Onuda tamamlayabilmeyi çok isterdim...
Annemin yüzü."
·
137 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
