“Kimse onun kaybolduğunu fark etmedi çünkü kimse onun var olduğunu gerçekten kabul etmemişti.” Eskiden bir aile üyesi veya kocasının imzası ile hiç sorgulanmadan bir kadının akıl hastanesine kapatılabildiğini biliyor muydunuz? Kadınlar “uygun” davranış kalıplarına sığmayıp geleneksel kadın rollerini reddettiklerinde onları silmek, hiç olmamışlar gibi yok saymak. Peki Esme Lenox bunca yıl bir aile tarihinden silinmeyi gerektirecek ne yapmış olabilir? Edingburg, 1930’lar. Kadınların sokağa eldivensiz çıkmadığı, evlerinde damat adayı beklediği yıllarda Esme bu dayatmalara uymayı reddediyor. Esme diğer kızlardan farklı, bağımsız ruhlu, duyarlı. Sadece bir kere ayna karşısında nasıl göründüğünü merak ettiği ve annesinin elbisesini denediği için gerçekte yaşına uygun, olması gereken istek ve davranışları yüzünden aykırı ve utanç kaynağı olarak kabul ediliyor ve ne yazık ki bedeli çok ağır ödetiliyor. Daha 16 yaşındayken bir akıl hastanesine kapatılıyor ve orada 61 yıl geçiririyor… Okurken bir aile çocuğuna bunu nasıl yapar? Bir insan hasta değilken bir akıl hastanesinde nasıl bir ömür geçirir? diye düşünmekten kahroldum. Aradaki geçişlerin çok net olmadığı üç ayrı kadının bakış açısıyla anlatıldığı için başlarda biraz karışık gelse de kolay anlaşılıyor. Son olarak; aile ve kardeşin de hayırlısı diyorum. Ah Esme ahh seni unutamayacağım…
·
218 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.