Merhabalar
Bugün Asi çakıltaşı serisinin final kitabı olan Neyt ile geldi. Bu sesiyle çok farklı bir bağım var. Yıllar içinde 3. Kez okudum var her zaman aynı duygu barındırması çok güzel. Asi'mm..
"İnsanı bu denli mutlu eden şeyin aynı zamanda onu öldürecek şey olması ne garip değil mi?"
3. Kitabın sonunda Asi artık babasını yaralıyor. Yıllardır kızında açtığı yara yetmemiş gibi. Ne üzülüp neye sevineceğimi şaşırdım resmen. Ve bi seriye yine veda etmeye hazır değilim onu anlıyorum bu satırları yazarken.
Yağmur severler burda mı evet yağmur yağdıran bir kitap. Yağmurla başladık, yağmurla devam ediyoruz, yağmurla veda edeceğiz. Yağmur yağdıkça kahve mi aldım. Birde bu kitapta bütün yan karakterlere bağlanmamak elde değil gerçekten hepsinin ayrı ayrı hikayesini okumak isterim. Yaşamış oldukları hayat ve birbirlerine olan bağlılıkları dostlukları muhteşemdi.
İlk kitaplardaki sırlar ortaya çıktı ve Karan'ın öğrendikleri fazlasıyla ağırdı. Bomba gibi düştü önüne gerçekler ama Asi her daim yanında ve destekcisi oluyor. İkili artık daha sağlam sıkı sıkı kenetleniyor. Beni çok fazla ağlatsanızda süprizleriniz çok güzeldi.
Asi'mmm yaralı kuzum kendini önceden gösteremiyordun ama artık seni deli gibi gören bir adama sahipsin.
Sonlarının mutlu olması beni çok sevindirdi çünkü hepsi fazlasıyla hırpalandı ve yaralıydı artık gülmeleri gerek. Neyt benim kalbimi taşıyan damardı. Nabzımdan canıma fısıldıyordu "damar yolumsun".
1726 bir yağmur meselesi sevgimiz.... Son pardon sonsuz....
@binnurnigiz
·
20 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.