Ş.SECEM GÜL - RÜZGAR ETKİSİ
Herkese selamlar
Nasılsınız, neler okuyorsunuz?
Bugün sizlere okurken her bir duyguyu hissedebileceğiniz bir kitap ile geldim: Rüzgar Etkisi.
Öncelikle kitabımızın tropelerini bırakayım, buyrunuz:
Çiçekçi kız & Şef erkek.
Güçlü kadın karakter & bebeği gibi seven erkek karakter.
Çocukluk aşkı.
Samimi dostluklar.
Çiçekler, şiirler, tatlılar, bitki çayları...
#kitapyorumum
Kitaba ilk olarak karakterlerin günümüz tarihinde neler yaptığı, güncel hayatları ile başlıyoruz. Ardından bir kadın karakterin bir erkek karakterin ağzından, ikili anlatım ile, okuyoruz bölümleri. Bence bu ikili anlatım ikisinin de düşüncelerinin aktarımı açısından çok başarılıydı.
Gereksiz uzatmalardan uzak, her bir karakterin kendi içinde o çok derin hikayeleri olduğunu okura da hissettiren bir kitaptı.
Rüzgar sıklıkla uğradığı sahafta o gün şiir sesli bir adama denk gelir. Kendi hayatına devam etse de o şiir sesli adamın çok yakında hayatına gireceğinden ve dünyası olacağından bihaberdir.
Yankı o gün rastgele girdiği sahafta çiçek kokulu bir kadına rastlar ve onu aklından çıkaramaz. Kadının kokusu ona 2 yıldır yapmadığı şeyi yaptırmış yeni bir tarif reçetesi yazdırmıştır.
O tarifin adını ise "Bul Beni Çöreği" koymasının sebebi ona ilham kaynağı olan ve hoşlandığı kıza ulaşma arzusudur.
Kitabı okurken yer yer hüzün, yer yer sinir duygularını hissetsem de okuma süremin çoğunluğunda yüzüme bir tebessüm hakimdi.
Rüzgar ve Yankı'nın birbirinin hayatındaki yerleri, birbirlerine şifa olmaları, o tatlı aşık halleri o kadar güzeldi ki...
Yeni bir fav erkek karakterim oldu.
Ve iflah olmaz bir mutlu son okuru olarak kitabın sonuna bayıldım. Kitapla ilgili sevdiğim o kadar şey var ki.
Ama tek bir şey söyleyecek olsam o da mutlaka okuyun ve okutturun olur.
"Ölümü kabullenmek diye bir şey yoktu, ölüm kabullenilmiyordu. Ölüm, acı ve ıstırap dolu günleri getiriyordu. Ölüm, herkesin korktuğu mezarlıklar evin olarak görmene sebep oluyordu. Geceleri insanlar yakınından geçerken ürkerlerken, sen kaç geceni bir mezara konuşarak geçirdin, saymayı bıraktığın günler geçiriyordun. Korkmuyordun çünkü tam önünde annen toprağın altında uyuyordu hem de uyanmamak üzere..."
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.