Puan vermedi·168 syf.··Beğendi
···Okunma: 23 Kasım 2025 14:41 Bir baba-oğul kitabı. 6 öykünün hepsi de bir yerden bu ilişkiye bağlanıyor. Yazarın bir söyleşisinde bu kitaba başlarken ve bitirikenki ruh halleri bambaşka olduğunu söylediğini hatırlıyorum ve kitapta da bunu hissettim sanki. İlk bölümlerde pasif-agresif bir tavırdayken sonlara doğru kendi içinde bazı durumları hazmetmiş ve rahatlamış gibiydi.
Öykü yazarlığının zor kısmı onu romanlaştırmadan güzel bir son yazmadır. Yekta Kopan da bunu her öyküsünde başarmış görünüyor.