Kör Noktalar ve Aynalar
içinde yaşadığımız çağın sihirli kelimelerinden birisi; farkındalık olsa gerek. farkındalık atölyeleri, kampları etrafımızı sarmış durumda. belli bir ücret karşılığında sizi yaşadığınız ana sabitleyeceğini söyleyenler, farkındalığınızı artıracağından dem vuranlar, kaz dağlarının eteklerinde size bir cennet hayali pazarlayanlar… sonuç olarak uzunca bir müddet koşup yorulduğunuz fakat bir arpa boyu yol alamadığınız disiplinler, pratikler, derinleşen yalnızlıklar.
bugün okuduğum bir kitapta şöyle sarsıcı bir cümleye rastladım,
“zihin sessizleştiğinde ruh konuşmazsa, orada hakikat değil yalnızlık yankılanır.” diyor yazar.
kitabın adı kör nokta. 2025/kasım’da necmettin şahinler’in kdy’den çıkan son kitabı. yazar kitabı oğluna ithaf etmiş. bir baba şefkati ile yazılan, derinlikli bir mektup kör nokta ve bu babanın bizlerden tek bir muradı var; kendimizle barışmamız, gerçek bizle tanışmamız, kendi hakikatimizin künhüne varıp, kendi kadrimizi bilmemiz.
tüm bu kişisel gelişim pazarının bize vaat edip asla gerçekleştirmediği hususlar bunlar. yazar tüm bu hususların bilinçli bir farkındalıkla mümkün olacağını söylüyor. fakat bu kazanılması o kadar kolay bir haslet değil diye de ekliyor. nasıl ki araç kullanırken görüş açımızın dışında kalıp da, orda olmalarına rağmen bizim görmediğimiz için yok olduğuna hükmettiğimiz ‘kör noktalar’ varsa, insanın bu dünyada farkındalık kazanmak için yürüdüğü yol üzerinde de birçok ‘kör noktası’ var. bu kör noktaları görebilmek için de bize tavsiye edilen kör nokta aynalarına yazar kuran’dan referans veriyor.
farkındalığın gelişebilmesi için kur’an'dan örnekler vererek kullanılacak araçları 3 ana başlık altına topluyor:
birincisi, zihinsel araçlar. tefekkür, tezekkür, tedebbür, tefakkuh, taakkul, teemmül, şuur, nazar, firaset, basiret, idrak, tasavvur kavramları örneklerle berrak bir şekilde açıklanıyor. bu kısımda aslında kullandığımız kelimelerin daraltılarak, düşünce yeteneğimizin ne kadar dar bir çerçeveye de hapsedildiğini görüyoruz. akıl etmenin farklı veçheleri olan bu kavramlar bizlere farkındalık kazanma yolunda çok önemli ipuçları sunuyor. bu kavramlar ekseninde duymakla yetinmeyen, derin düşünen ve düşündüklerini hayatına taşıyan insan olmanın yol haritası çiziliyor.
ikincisi, kalbi/manevi araçlar. takva, ihlas, huşu, tevbe, zikir ve rıza bu bölümün kavramlarından. hayatta eksik olana değil mevcut olana odaklanma halinin kalpte bir serinlik, zihinde bir duruluk ve hayatta bir sadelik vereceğinden bahsediliyor.
üçüncüsü, sosyal/çevresel araçlar. doğru ve adaletli tutumlar, ihsan ve şükür ise bu bölümde anlatılıyor.
yazar kitabın sonuna doğru ekliyor “insan hayatta en çok kendine yabancı kaldığında yorulur.” kendinizin gurbetinde kalmayın, bu kitabı okuyun, müşfik bir babanın çağırısıyla eve döndüğünüzü hissedeceksiniz. ve en nihayetinde tüm bu yolculuktan sonra eve varmak güzeldir –her anlamda.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.