Selam
Sümeyye Koç Hükümran 3 ile beni yine etkilemeyi başardı. Aslında arka kapak okuduğumda az çok beni nelerin beklediğini tahmin ediyordum ama okuması ve hissetmesi çok başka.
Hükümran 1 ve 2 çok güzeldi ve kesinlikle sevdiğim bir hikaye oldu. Ama 3 bambaşkaydı.
Yazarın kalemi ile hikaye resmen devleşiyor çünkü onun cümlelerini içinizde hissediyorsunuz. Başladım ve ahh Berzahh acıyı kendine çeken kızım deyip durdum. Ya Aybarsa ne demeli. Berzah'in gidişiyle geldigi durum beni de kendisiyle birlikte bitiri. O kadar etkilendim ki bu kitaptan asla aklımdan çıkmayacak sahneler okudum. Hiç mi acı bir insanın peşini bırakmaz yok, hayır bırakmıyor.
Bi ara her şeyi Aybars'a anlat kurtul be kızım dedim. Çünkü Aybars'i uzun bir aradan sonra görmesi, o anki duygu durumuna aşırı etkilendim neysek ki bazı olayları anlatınca kendine geldi. Ve birlikte hareket ettikten sonra çok güzellerdi.
Aybars Berzah'ı affedemezken bile ona doğru çekilmesi, kıskanması ve koruması off çok iyiydi. Ve beni mahveden bir karakter daha Mattias oldu, okuyunca anlarsınız kii çok yerinde yazılan biriydi.
Ve Lorenzo ve patlattigi bombalar bir bitmek bilmedi ama biri vardı ki sanki hikayenin dönüm noktasıydi. Ben de ona inanıp inanmamak arasında kaldım çünkü sevinirsem hüsrana uğramaktan korktum ama o son çok çok güzeldi.
Kesinlikle seriyi seviyorum arkadaşlar beni mahfemesini, ağlatmasını ve etkilemesini sevdim. Berzah ve Aybars'ın karşılaşmasıyla ve yine onları bekleyen karmaşaya atlamasını okumak her şeye rağmen birbirlerine cekilmelerini görmek çok güzeldi. Ben hem itme hem çekme ilişkileri okumayi seviyorum. Hikayeyi daha canlı tutuyor. Çünkü ortadaki aşk çok büyük.
Bence güzel bir final kitabı oldu. Ortaya çıkan sırlar, güzel haberler ve sonundaki tatli minik yerler güzeldi.
Kısacası keyif alarak okuduğum bir seri oldu. Tavsiye edebileceğim benim de en güzel köşeme kaldıracağım nadir kitaplarından...
·
248 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
